رضا خندان همسر نسرین ستوده:

یادمهست چند سال پیش در جریان اعتصاب غذای یکی از عزیزان به شوخی به نسرین گفتم "چرا اینها که می خواهند اعتصاب غذا کنند, غذا نمی خورند؟ اعتصاب زیاد خوردن بکنند تا قوی تر شوند و بتوانند با قدرت به حبس شان ادامه دهند."

این روزها پس از چند بار نقل قول از منابعی و خلاصه کردن صحبت های چند روز پیش من, جایی تیتر شده است:

"نخواهیم اعتصابش را بشکند به مسئولان فشار بیاوریم"

تردیدی ندارم کسی تعمدی نداشته و پس
از چند بار دست به دست شدن و خلاصه کردن, مطلب به این شکل درآمده است.

در زمان اعتصاب غذا اولویت برای خانواده و دوستان کسی که اعتصاب غذا می کند سلامتی جسم و جان آن شخص است.

ما در این مورد استثنا نیستیم. بنابراین برای خانواده ی ما, خواست نسرین از اعتصاب, در درجه ی دوم اهمیت است. شکستن اعتصاب غذا برای ما در اولویت است.

عرض من این بوده است که :
در کنار درخواست برای شکستن اعتصاب غذا, اعتراض کنیم به مسولانی که زندانی را به جایی می رسانند که حاضر می شود جان عزیزش را برای به دست آوردن ابتدایی ترین حقوق اش به خطر بیندازد.

کاری که گروهی از زنان انجام دادند. آنها هم از نسرین خواستند اعتصاب اش را بشکند و هم نامه نوشتند به دادستان تهران و اعتراضشان را اعلام کردند.

آنها ساعتها در دادستانی معطل شدند و نامه ی اعتراضی خود را به مسولین آنجا تحویل دادند.

ممکن است فکر کنیم این کارها هیچ تاثیری ندارد. صحیح ...
اگر چنین است باید بنشینیم, فکر بکنیم و راهی پیدا کنیم که تاثیر گذار باشد.
مطمئن باشید در این روزها که نسرین در اعتصاب غذاست تمام سعی و ما در درجه اول منصرف کردن او از ادامه ی اعتصاب غذاست.